Nooit een christen tegengekomen
Over een taartdiagram in drie stukken, veertig miljoen mensen per jaar, en de vraag waarom onze agenda daar zo weinig van merkt. Het kwam langs tussen een verhuisbericht en een...
Lees verder →
De voeten van Judas
Over genade die vooruitloopt op het verraad, en de vraag wiens voeten wij weigeren te wassen. Soms is het niet nodig om een dieptestudie te schrijven. Soms mag het bij...
Lees verder →
De stem die mijn naam kende (deel 2): De prijs
Dit is het vervolg op 'De stem die mijn naam kende'. Het verhaal van Tariq is fictief, maar de patronen zijn dat niet. De vernedering, de verstoting, de eenzaamheid, het...
Lees verder →
De vervolgde kerk is geen vitamine
Op een doordeweekse avond, ergens in een Nederlandse kerkzaal, staat een voorganger bij een kaars. Het is stil. Iemand heeft een foto geprojecteerd van een Iraanse gevangenis. De voorganger leest...
Lees verder →
De stem die mijn naam kende (deel 1)
Dit is een fictief verhaal, geschreven vanuit het perspectief van een moslim die voor het eerst het evangelie hoort. De namen, plaatsen en details zijn verzonnen, maar de kern is...
Lees verder →
De visser heeft beet
Over een Visser die geduldig is, en de lijnen die soms scheuren Er zit iets geks in de manier waarop Jezus mensen vangt. Een gewone visser gooit zijn hengel uit...
Lees verder →